Zapraszamy na kolejną część z cyklu Poznaj redaktora. W dzisiejszym odcinku swoją opowieść przedstawi Wam nasza redaktorka magdzia. Miłej lektury!

-----

Dlaczego właśnie Liverpool? Hmm … jak pewnie większość z Was, jestem „dzieckiem Stambułu”. Ale jak to się stało, że 13-letnia dziewczynka ogląda finał LM?

No cóż, u mnie to już było tak od urodzenia. Mam nawet zdjęcie, jak w wieku 6 lat oglądam Mistrzostwa Świata leżąc na łóżku obok mojej siostry bliźniaczki, u rodziców w pokoju i obie trzymamy w rękach naklejki z wizerunkiem jakichś piłkarzy i kibicujemy. Że tak powiem : u nas to rodzinne. Zawsze oglądałam każde ważniejsze rozgrywki futbolowe.

W 2005 roku oczywiście także i finał w Stambule. Moja 2 lata starsza siostra kibicowała Liverpoolowi, bo akurat w ramach jakiegoś Euro spodobał jej się Milan Baros. Całą rodziną (no może nie całą, bo tata nie ogląda meczy, pewnie nawet nie wie, co to spalony) również wspieraliśmy The Reds z powodu Jerzego Dudka.

Pamiętam jak w przerwie moja siostra płakała siedząc na łóżku i nie ukrywam że i ja byłam bardzo poruszona. Wiadomo co się działo w drugiej połowie: euforia. W trakcie dogrywki stwierdziliśmy, że jak dojdzie do rzutów karnych nazwiemy naszego nowego kotka, którego dostaliśmy jakoś 2 dni wcześniej, na cześć tego bramkarza, którego klub wygra. Wiadomo, jak nasz kotek został nazwany: Duduś.

Po Lidze Mistrzów nie od razu zaczęłam oglądać wszystkie mecze Liverpoolu. Jednak za każdym razem, jak wołałam mojego zwierzaka, przypominałam sobie całą historię i w końcu stało się: stwierdziłam, że muszę trochę poczytać o tak wspaniałym klubie, który dostarcza tylu emocji. Chciałam ich więcej.

Zaczęłam więc oglądać ich ligowe potyczki, zachwycać się Gerrardem i tak mi jakoś zostało. Wszyscy dziwili się, mówili mi, że ta fascynacja futbolem kiedyś minie, a ja jakoś tak coraz bardziej w to „wchodzę” i nic na to nie poradzę :)