Kiedy kadencja George’a Pattersona dobiegła końca, zarząd Liverpoolu wysłał ogłoszenie, że poszukują nowego managera.

Do klubu wpłynęło ponad pięćdziesiąt zgłoszeń, a szczęśliwcem okazał się George Kay, pochodzący z Manchesteru manager, który miał za sobą pracę w Sunderlandzie. Kay został managerem Liverpoolu w 1936 roku i był na tym stanowisku do roku 1951.

George Kay w 1923 roku był kapitanem West Ham United w pierwszym finale FA Cup, który został rozegrany na Wembley.  Kay  był na Anfield tylko trzy lata, gdy we wrześniu 1939 roku wybuchła II Wojna Światowa i ligowe rozgrywki zostały wstrzymane, a Liverpool wyjechał do Ameryki Północnej w oczekiwaniu na zakończenie wojny.

Podczas wojennej zawieruchy klub rozgrywał 10 meczów w miesiącu i był dobrze przygotowany do rozpoczęcia sezonu 1946-47. Walka o mistrzostwo była zacięta, jednak Liverpoolowi udało się je zdobyć. The Reds po raz piąty w swojej historii zdobyli tytuł mistrzowski, co było największym sukcesem Kaya.

Jack Balmer i Albert Stubbins byli najlepszymi strzelcami w powojennej drużynie George’a, jednak Kayowi nie udało się ponownie powtórzyć sukcesu i zasmakować mistrzostwa.

W 1950 roku the Reds dotarli do finału FA Cup, jednak przegrali ten mecz, a puchar zgarnął Arsenal. W tym czasie Kay nie był już w dobrej formie, jego zdrowie szwankowało, a on sam wylądował w szpitalu z powodu stresu i wykończenia nerwowego. Podczas nieobecności Kaya zespołem zajmował się zaufany trener Albert Shelley.

W styczniu 1951 roku, po 15 latach pracy na Anfield George Kay poinformował zarząd, że nie będzie w stanie już wrócić do managerki i ogłosił swoje przejście na emeryturę.