George Kay

Biografia

George Kay miał 44 lata, kiedy odszedł z Southampton do Liverpoolu w maju 1936 roku. Urodził się w Manchesterze i grał w lokalnym klubie Eccles przed odejściem do Boltonu Wanderers w 1911 roku, z którym miał bardzo krótką przygodę, ponieważ zdecydował się przejść przez Morze Irlandzkie, by grać w Belfaście. Kiedy konkurencyjne mecze zostały wznowione po pierwszej wojnie światowej, George dołączył do West Ham United i był kapitanem tej drużyny w pierwszym finale FA Cup na Wembley, który odbył się w 1923 roku. The Hammers przegrali wówczas z byłym klubem George’a, Boltonem, ale na pocieszenie jego zespół drugie miejsce w Second Divison, za Notts County.

Pod koniec 1920 roku Kay przeniósł się do Stockport County jako zawodnik, a następnie do Luton Town, początkowo jako gracz-trener w 1928 roku, rok później był menedżerem tego zespołu w wieku 38 lat. Piastował to stanowisko do końca sezonu 1930/31, ponieważ dostał możliwość zarządzania klubem w wyższej lidze, Southampton. „ Święci „ zostali wypromowani jako mistrz Division Three (South) w 1922 roku i bardzo zależało im na smaku bycia w najwyższej lidze. W ciągu 5 sezonów George nie sprostał zadaniu. Klub nie znajdował się w górnej połowie tabeli, zajmując miejsca: 14, 12, 14, 19 i 17. Wszystko było takie same. Kay była postrzegany, że nie boi się próbować nowych pomysłów. Był również bardzo doświadczony i prawdopodobnie połączenie wszystkich tych cech, przyprowadziło go do Liverpoolu, kiedy stało się jasne, że George Patterson nie będzie w stanie kontynuować prowadzenia zespołu.

Kay był jedynie na Anfield kilka lat, zanim wybuchła II wojna światowa, konflikt, który przerywał, a w niektórych przypadkach kończył kariery wielu piłkarzom. Podczas wojny, klub zdecydował się na wyjazd do Kanady w Ameryce Północnej. Jest całkiem prawdopodobne, że George Kay był inicjatorem tego wyjazdu, ponieważ czuł, że klimat w części świata, który został dotknięty działaniami wojennymi nie byłby bardzo korzystny dla klubu. Harmonogram był taki ... 10 meczów w różnych miejscach między 12 maja a 11 czerwca ... raczej nie ma wątpliwości, że drużyna rozpoczęła pierwszy sezon po wojnie w dużo lepszym stanie fizycznym, niż wielu swoich konkurentów. Liverpool zdobył mistrzostwo w 1947 roku, ale później stało się coś złego. Ciężka zima oznaczała, że sezonu, który zaczął się pod koniec sierpnia, nie ukończono aż do początku czerwca. Liverpool, Manchester United, Wolverhampton Wanderers i Stoke City - wszyscy byli z szansami na zdobycie tytułu w sezonie, który osiągnął swoje apogeum. Liverpool przystąpił do meczu z „Wilkami” na Molineux. Gospodarze mieli 56 punktów, goście 55. Liverpool musiał wygrać ... a potem czekać i mieć nadzieję. Liverpool wykonał swoje zadanie, wygrywając 2-1, inne wyniki ułożyły się po myśli Liverpoolu i The Reds piąty raz zostali mistrzami Anglii. George Kay był uznawany, za jednego z najlepszych wówczas trenerów piłkarskich.

Jack Balmer i Albert Stubbins byli świetnymi strzelcami w powojennej erze Kaya jako menedżera Liverpoolu, ale klub nie zbliżył się już do mistrzostwa. Dodatkowy sukces przyszedł w 1950 r., kiedy Liverpool zagrał w finale FA Cup dopiero po raz 2 i pierwszy raz od 36 lat. Niestety, wielki dzień na Wembley zakończył się rozczarowaniem w meczu z Arsenalem, klub, wywołał jeszcze więcej nieszczęścia dla Liverpoolu w nadchodzących latach, ponieważ zacznie walkę o trofea. George udał się do Londynu i prowadził zespół, ale był już daleki od bycia w dobrej formie. Było jasne, że nie może już dłużej być menedżerem klubu. Przeszedł na emeryturę w styczniu 1951, kilka miesięcy po jego 60. urodzinach, walczył ze swoją chorobą, miał siłę i odwagę, ale zmarł trzy lata później w Liverpoolu 18 kwietnia 1954 roku.